
Jarenlang ging veiligheid in de haven over precies dat: zijn de looproutes vrij, zijn gevaarlijke stoffen goed opgeslagen, is de fysieke belasting beheersbaar, is er een cultuur waarin je elkaar aanspreekt voordat het misgaat? Bedrijven, havenautoriteiten, toezichthouders en vakmensen hebben daar enorme stappen in gezet. Zij hebben geleerd te werken met risico’s die je kunt meten, beheersen en trainen. De huidige tijd vraagt nu echter een bredere blik op veiligheid. We hebben in steeds grotere mate te maken met andere vormen van onveiligheid zoals ondermijnende criminaliteit, veelal als direct gevolg van sociale problematiek.
Tekst: Corine Duitman, directeur veiligheid bij de gemeente Rotterdam
Het is minder zichtbaar, maar des te indringender. Dat maakt veiligheid in en rond de haven niet langer een geïsoleerd thema, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor haven, stad en samenleving. Waar vroeger de grootste dreiging vaak in een moment zat, een verkeerde manoeuvre of een lekkage, zit de dreiging nu steeds vaker in een systeem. Containers met drugs komen de haven binnen. En die drugs moeten eruit. Dus lopen er uithalers op terminals: mensen die tussen hekken, stacks en camera’s door hun weg zoeken, vaak ’s nachts, vaak opgejaagd, vaak zonder besef van wat er allemaal mis kan gaan. Voor hén én medewerkers is het gevaar direct: een val, een aanrijding, een confrontatie met beveiliging of politie, of met een medewerker…
Meer lezen? Neem dan een abonnement op Europoort Kringen!