
Het nieuws van vandaag is weerbarstig. Oorlogen, maatschappelijke spanningen en gebeurtenissen ver buiten onze stadsgrenzen komen steeds dichterbij. We worden voortdurend uitgedaagd om een positie in te nemen. Kies een kant, en de ander staat tegenover je.
Tekst: Lisette Tanis
Juist daarom hebben we meer sociale weerbaarheid nodig. Niet door tegenover elkaar te staan, maar door verantwoordelijkheid te nemen voor elkaar. Door nieuwsgierig te blijven naar wat de ander beweegt. En door te erkennen dat veerkracht niet voor iedereen vanzelfsprekend is.
Als ik door Rotterdam loop, zie ik die kracht iedere dag. Op de Beijerlandselaan, de West-Kruiskade, in de haven en bij ondernemers die vanuit deze stad de wereld bedienen. Rotterdam wordt gemaakt door mensen met verschillende achtergronden. Dat geldt ook voor de ondernemers. We verschillen in achtergrond, kansen, mogelijkheden en omstandigheden. Juist daarin zit onze kracht. Die verschillen zijn geen zwakte. Ze zijn onze kracht – als we ze weten te verbinden.
Maar alleen als we bereid zijn die verschillen te overbruggen.
Ik zie ondernemers die geen personeel kunnen vinden en daardoor hun ambities moeten uitstellen. Tegelijkertijd zie ik Rotterdammers die moeite hebben om mee te doen, terwijl zij dagelijks hun eigen problemen proberen op te lossen. Denk aan slechte woonomstandigheden, hoge energiekosten of simpelweg de onzekerheid over morgen.
Daar kunnen we bestuurlijk niet neutraal naar kijken.
Want sociale weerbaarheid begint niet pas wanneer een crisis uitbreekt. Die bouwen we vandaag. In buurten, op scholen, op de werkvloer en binnen onze lokale economie. De ondernemer is daarin geen buitenstaander, maar een sleutelspeler.
Een medewerker die zich gezien, veilig en gewaardeerd voelt, staat sterker. En een sterke medewerker draagt bij aan een sterke onderneming. Andersom geldt hetzelfde: ondernemers die verantwoordelijkheid nemen voor hun medewerkers en omgeving, versterken de sociale weerbaarheid van de stad.
Toch doen we nog te vaak alsof maatschappelijke vraagstukken en ondernemerschap twee werelden zijn. Dat is een gemiste kans. Maatschappelijke organisaties zoeken naar middelen om noodzakelijk werk te kunnen blijven doen, terwijl tegelijkertijd grote groepen mensen langs de kant staan.
Dat kunnen we ons niet veroorloven.
Ik geloof daarom in samenwerking die verder gaat dan de eigen sector of het eigen domein. Juist daar ligt de winst. Ondernemers beschikken over kennis, netwerken, werk en economische slagkracht. Maatschappelijke organisaties kennen de leefwereld van mensen die niet vanzelfsprekend mee kunnen doen.
Als we Rotterdam werkelijk sociaal weerbaar en veerkrachtig willen maken, moeten deze werelden elkaar structureel vinden. Niet incidenteel, maar als onderdeel van onze manier van werken.
Want een weerbare stad ontstaat niet wanneer iedereen zichzelf redt. Een weerbare stad ontstaat wanneer we ervoor zorgen dat niemand er alleen voor staat.
Lisette Tanis is algemeen directeur van Team Toekomst