aankomsttijden

Het komt regelmatig voor dat schepen uren-, soms wel dagenlang voor de haven van Rotterdam moeten wachten. Vopak en TNO onderzoeken hoe deze inefficiëntie in de aankomsttijden valt op te lossen. Met een onverwachte uitkomst tot gevolg.

“Je ziet vaak dat schepen op volle kracht naar de haven varen, maar daar vervolgens lang moeten wachten tot ze kunnen laden of lossen”, zegt Erik Lankamp, innovatiemanager van Vopak op de website van TNO. “Dat kan een halve dag duren. Of één dag. Of twee dagen. Zeer inefficiënt natuurlijk. Maar stel nu dat ze vooraf al hadden gehoord wanneer ze aan de beurt zouden zijn. Dan hadden ze op weg naar de haven wat rustiger kunnen varen.”

Publieke data

Vopak besloot in 2016 TNO in te schakelen, wat leidde tot de oprichting van een consortium met daarin ook een rederij, terminal operator, service- en dienstverleners en een hoogleraar van de Erasmus Universiteit. “Dankzij de inzet van verschillende data-analysemodellen lukte het ons met publieke data al om dicht bij een nauwkeurigheid van anderhalf uur te komen”, vertelt Gerwin Zomer, die namens TNO het project leidde.

Aankomsttijden

Binnen het consortium is er geen twijfel dat de Estimated Time of Arrival nog beter kan worden voorspeld dan deze anderhalf uur. Men denkt echter dat het niet op technologie maar op gedragsverandering aankomt. Zomer: “Om een grote efficiencyslag te maken, moeten rederijen, slepers, operators en andere dienstverleners op een andere manier gaan werken. Als een schip niet binnen de afgesproken tijd wordt geholpen volgt en financiële compensatie. En als een schip onvoldoende retourlading heeft, kan dat een aantrekkelijke optie zijn. Dankzij die compensatie wordt er dan tenminste nog geld verdiend met wachten. Ondertussen is dat vanuit systeemoogpunt natuurlijk verre van optimaal. Er is dus een systeeminnovatie nodig.” (Archieffoto)

Zie ook: Geen vertraging bij bunkeren meer dankzij Pronto