Altijd fijn als er in de dure decembermaand bericht komt van een te verwachten extraatje. Het gaat dan natuurlijk om de 1,3 miljard euro die de gemeente Rotterdam met het ruime bod van het Japanse conglomeraat Mitsubishi-Chubu als alles doorgaat overgemaakt krijgt. Bekende namen, ook in de energiewereld, die ook als handelshuis groot zijn.

Door Onno de Jong

Een oplettende journalist kwam er achter dat de Japanners een 40% marktaandeel hebben in de import van bedreigde blauwvintonijn voor de Japanse markt. Een snelle blik op Wikipedia laat een lange lijst zien van Australische kolenmijnen, schaliegas-exploratie en productie van petrochemicals. 

De tijd zal het leren of er nog een – serieuze – politieke reactie gaat komen op bovenstaande. Volgens mij laat bovenstaande zien dat grote concerns echt wel bezig zijn met verduurzaming, zie ook de andere bieders, maar dat dit een zaak van lange adem is en zal blijven. Zeker concerns met een mondiale schaal hebben te maken met behoorlijk divergente transitiehorizons. Simpel gezegd: daar waar energieconsumptie in Europa dalend is en vergroent is dit op een aantal andere continenten zeker nog niet het geval.

Meer daarover in de nieuwe herijkte Havenvisie 2030. Daar waar eerdere havenvisies van het Havenbedrijf Rotterdam nog in de havenbedrijf-huisstijl waren is er nu gekozen voor een soort van gecombineerde huisstijl van de meewerkende partners. De inhoud lijkt een duidelijk voortbouwen op de eerder ingezette Global Hub, Europe’s Industrial Cluster te zijn. Wel aandacht voor nieuwe thema’s, zo lezen we bij het Global Hub-kernpunt dat ‘dat de woningbouwopgave in de regio en langs corridors in het achterland de bereikbaarheid en economische groei van de Global Hub niet (mogen, OdJ) belemmeren’. Het lijkt het Amsterdamse havengebied wel!

Verder veel aandacht voor transitieopgaven. Dat viel natuurlijk wel te verwachten. Interessant wordt wel de koppeling tussen de Havenvisie, het ondernemingsplan van het havenbedrijf (kortere termijn) en het pas gesloten Rotterdams klimaatakkoord. In zowel Havenvisie als Klimaatakkoord wordt C02-afvang en opslag op de Noordzee genoemd. In het Rotterdams Klimaatakkoord staat Porthos zelfs als op een na grootste grootste besparing genoemd (bijna 2.000 kiloton). Alleen het in een apart tekstbalkje genoemde ‘sluiten kolencentrale’ levert meer op. Ik denk dat we bij beide maatregelen mogen spreken van uitdagingen bij het realiseren van deze maatregelen. Gelukkig valt er in de Havenvisie 2030 te lezen dat ‘de synergie tussen bijvoorbeeld Brainport in Eindhoven en met de Mainport Rotterdam hielp bij het sneller naar de markt brengen van innovaties.’  

Maar, beide documenten eens goed gelezen hebbende, gaat die 1,3 miljard euro nog wel van pas komen bij alle aanstaande uitdagingen. 2030 is immers niet zo heel ver weg meer…