Deze maand is het thema van Europoort Kringen industriële veiligheid. Voor mij als eenvoudig consultant op het gebied van infrastructuur & transport op het eerste gezicht een ver-van-mijn-bed-show. Toen ik nog eens een tweede keer nadacht of ik toch een link kon vinden viel het spreekwoordelijke kwartje.

Door Onno de Jong

Samen met collega’s heb ik mij de afgelopen tijd ondergedompeld in het thema voedselveiligheid. Wij zijn namelijk gevraagd om te kijken naar mogelijke verbeteringen in de importketen voor veterinaire goederen. Dus alle vlees, vis, gevogelte en andere producten waar voor toelating tot de Europese Unie controle door de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA) noodzakelijk is. Het bijzondere aan deze studie is dat er twee opdrachtgevers zijn. De overheid, via de NVWA en het bedrijfsleven, verenigd in Deltalinqs. De controleur en de gecontroleerde willen samen kijken naar hoe de keten te versnellen en verbeteren. Daarmee ontstaat er een proces waarin het wederzijds begrip, en een aanpak waarbij je zoekt naar win-win in plaats van win-verlies veel meer verankerd zijn.

Als onderdeel van het onderzoek zijn wij ook een ochtend op een keurpunt op de Maasvlakte geweest om te kijken hoe het fysieke proces in zijn werk gaat. Een interview met de mensen die het IT-systeem van de keuringen beheren had al wel een mooie flowchart opgeleverd van het proces, maar zien is in dit geval meemaken. Binnen een uur passeerden onder meer een container met blikjes tonijn (niet op pallets, verpakt in doosjes van zes; succes met uitpakken…), een container vol kipschnitzels en dozen met diepgevroren kipfilets. Op de werkvloer worden de hele tijd interessante afwegingen gemaakt tussen risicobeheersing en het verzekeren van voedselveiligheid, en het faciliteren van een betrouwbare en voorspelbare supply chain.

Dichter bij huis (qua thematiek dan) goed nieuws voor de bereikbaarheid in de Rotterdamse regio. Tijdens de jaarlijkse MIRT-overleggen, waar alle lokale en regionale overheden met de wensenlijstjes naar de minister van Infrastructuur komen, heeft de minister geld toegezegd voor het realiseren van een derde oeververbinding in Rotterdam. Voor deze oeververbinding, het kan een tunnel of een brug worden, is al jaren gelobbyd. Destijds was er nog een koppelverkoop met de Wereldtentoonstelling 2025 die in Rotterdam, weet u nog, gehouden zou worden. De hele expo is er natuurlijk nooit gekomen, maar nu is Feyenoord City een reden om aan de oostkant echt eens vaart te maken met een extra oversteek over de Maas. Even geduld moeten we wel nog hebben. De komende twee jaar staan gereserveerd voor de eerste studies. Dan start pas de verdere procedure en kan er uiteindelijk gebouwd worden. Kortom, de komende jaren blijft het helaas aansluiten op de Brienenoord. Misschien is het dan nog een geluk bij een ongeluk dat ook het nieuwe stadion nogal wat financiële hobbels richting realisering lijkt te hebben…