Begin september was het eindelijk weer eens zover. Na zes maanden thuiskantoor en slechts her en der wat netwerkactiviteiten een echt congres. Ook nog een congres waar ik de eer had om te mogen modereren. Tot het laatste moment bleef het spannend of het congres, de Rail Freight Summit in Poznan, Polen, door zou gaan. Snel wisselende kleurcodes in Poolse regio’s zouden roet in het eten kunnen gooien maar ook een Nederlandse code oranje zou een streep door de reisplannen betekenen.

Door Onno de Jong

Maar, met mondkapje op, tik ik deze column in de trein terug vanuit Polen. Door het nog steeds danig uitgedunde luchtvaartnetwerk bleek de trein ineens concurrerend te zijn. Qua comfort bevalt de optie goed en ook de reistijd bleek concurrerend te zijn in vergelijk met de Nederlandse deelnemers die met de auto naar Polen geracet waren.

Los van de inhoud van het congres was de voornaamste publiekstrekker het elkaar weer kunnen zien. Dat elkaar weerzien is natuurlijk wel gebonden aan een hoop beperkingen (geen handen schudden, stoelen ver uit elkaar, geen uitgebreid lunchbuffet en ga zo maar door). Het enthousiasme van de deelnemers was er echter niet minder om. Een rode draad door het verhaal van de Europese haven- en logistiek-gemeenschap de afgelopen maanden was de verveling van het vele thuiswerken. Tegelijkertijd blijft een aantal landen volledig gesloten voor buurlanden. Een aantal sprekers sloot uiteindelijk aan via videoboodschappen en geregistreerde deelnemers die van hun management toch nog niet mochten reizen hebben via een livestream meegekeken.

Alle onderzoeken over fundamentele veranderingen in de manier waarop we werken en elkaar werkgerelateerd ontmoeten ten spijt geloof ik niet dat oude patronen doorbroken gaan worden. De behoefte om elkaar fysiek te treffen, buiten de eigen kantooromgeving, lijkt bij iedereen sterk aanwezig te blijven.

Dat lange afstand met de trein reizen is trouwens wel goed bevallen. Geen twee uur van tevoren aanwezig, geen ‘riem af, laptop in de bak’-taferelen. Alleen zal die ‘hele treinwagon voor jezelf’ niet zo vaak meer voorkomen wanneer het oude normaal weer gewoon geworden is.