Vrouwen en techniek, het blijft een interessant onderwerp en er valt zo veel over te vertellen, terwijl het eigenlijk doodnormaal is, of op zijn minst zou moeten zijn. Al vanaf dat ik de beta richting koos op de middelbare school moest ik de vraag beantwoorden waarom ik voor techniek kies en toen ik natuurkunde ging studeren werd dat alleen maar erger. Zelfs nu nog krijg ik heel verbaasde reacties als ik vertel wat ik gestudeerd heb. Van het uiterst complimenteuze: jeetje wat knap, dat is toch een heel moeilijke studie, tot het uiterst sexistische: je ziet er helemaal niet uit als iemand die natuurkunde gestudeerd heeft! Ik broed nog steeds op een goed weerwoord, ik merk dat ik altijd een verdedigende reactie geef. Iets geaccepteerder is het dat ik nu werk in de Rotterdamse haven, dat wordt in ieder geval direct als heel stoer gezien, maar ook wel als een mannenbolwerk.

Nu vind ik het helemaal niet erg om in een mannenomgeving te werken, ik heb daar jarenlange ervaring in en ik voel me goed thuis tussen de mannen. Daarnaast is het vaak gewoon ook een voordeel om een uitzondering te zijn, ik hoef me over het algemeen maar één keer voor te stellen en mensen onthouden makkelijker wie je bent. Tegelijkertijd zou ik het wel leuk vinden als de verhoudingen wat meer in evenwicht zijn. Het is voor elk bedrijf goed als er balans is in de man-vrouwverhouding. Net zoals het op een school goed is als er ook meesters voor de klas staan en niet alleen juffen, is het voor een bedrijf goed als er ook vrouwelijke operators en process engineers zijn. Een goede mix is heel belangrijk voor een succesvol bedrijf en als je het in generieke zin aan mensen vraagt is iedereen het daar mee eens. En meer specifiek vind ik dat dat dan ook voor bedrijven in de haven moet gelden. Gelukkig ben ik daarin niet de enige; onlangs hebben een aantal pragmatische, enthousiaste, leuke vrouwen die allemaal in de Rotterdamse haven werken, de handen ineengeslagen en zijn een initiatief gestart om meer vrouwen enthousiast te krijgen over de haven. Ze noemen zichzelf de Port Angels, en willen nog meer vrouwelijke collega’s krijgen. Hoe dat te bereiken? Door gewoon dingen te doen. Elkaars netwerk gebruiken, rolmodel zijn, jonge meiden enthousiasmeren over werken in de haven en ook buiten het eigen netwerk laten weten waarom werken in de haven zo leuk is. Dat weet ik eerlijk gezegd ook pas sinds ik er zelf werk en ik vind het een gemiste kans dat ik daar pas zo laat achter ben gekomen. Tijd voor actie dus, maar niet op de barricades, die tijd ligt echt wel achter ons. Het is nu een kwestie van de dames een heel klein zetje geven en elkaar op een informele, moderne manier een beetje helpen.

En is dan het uiteindelijke doel dat er zo veel vrouwen in de haven werken dat de Port Angels zichzelf op kunnen heffen? Dat eerste wel, dat laatste niet. Het is namelijk ook gewoon leuk om zo’n netwerk van enthousiaste vrouwen te hebben. Het middel is in dit geval net zo belangrijk als het doel.